اهرم کنترل

اهرم‌های کنترل

رابرت سایمون در سال ۱۹۹۵ در کتابی با عنوان «اهرم‌های کنترل: چگونه مدیران از نظام‌های کنترل نوآور برای بازطراحی راهبرد استفاده می‌کنند»، چارچوبی را معرفی نمود که به مدیران شرکت‌های بزرگ کمک می‌کند تا با استفاده از آن بتوانند تعارض میان خلق ارزش و کنترل آن ارزش را مدیریت کنند.

چهار اهرم کنترل عبارتند از:

۱. ارزش‌های هسته‌ای: این اهرم از طریق توجه به نظام‌های اعتقادی از قبیل بیانیه ماموریت، بیانیه چشم‌انداز، ارزش‌های سازمانی و بیانیه‌های مربوط به اهداف سازمان عمل می‌کند.

۲. خطراتی که باید از آنها اجتناب نمود: این اهرم از طریق نظام‌های مرزی مانند کدهای هدایت، روش‌های برنامه‌ریزی راهبردی که از پیش در سازمان تدوین شده‌اند، مقررات مربوط به کسب دارایی و دستورالعمل‌های عملیاتی فعال می‌شود.

۳. عدم اطمینان‌های راهبردی: مکانیزم این اهرم از طریق نظام‌های کنترل تعاملی مانند گنجاندن داده‌های فرایندی به تعامل‌های مدیریتی، جلسات رو در رو با کارکنان، بررسی داده‌های چالش برانگیز، توجه به پیشفرض‌های برنامه اصلی و برنامه‌های اجرایی جانشین صورت می‌گیرد.

۴. متغیرها عملکردی حیاتی: این اهرم توسط نظام‌های کنترل تشخیص مساله مانند ارزیابی نتایج، استانداردهای ارزشیابی، نظام‌های انگیزشی و نظام‌های جبران خدمات صورت می‌گیرد.

به نظر شما سازمان‌های ایرانی از کدام یک از این اهرم‌های کنترل بیشتر استفاده می‌کنند؟ چرا؟

Rate this post
آرین، دانش‌آموخته رشته مدیریت در دانشگاه تهران است. او فراخور علاقه خود تمایل دارد تا دانسته‌های خود را به ساده‌ترین ادبیات ممکن در باب سه موضوع خط‌مشی، کسب‌وکار و تبلیغات به اشتراک بگذارد؛ البته گهگاهی هم از دل و دلمشغولی‌هایش می‌گوید. امیدوار است تا حرفهایش باعث رفاه آتی کودکان امروز ایران شود.
Posts created 203

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Related Posts

Begin typing your search term above and press enter to search. Press ESC to cancel.

Back To Top